Trekking en tempel retraite in Sri Lanka

Ineens zie ik het kleine klooster. Hier is mijn tempel retraite, dit is mijn eindbestemming voor vandaag. Ik hoef nog maar een klein stukje door de rijstvelden en velden met pepers. Mijn voetjes zijn stiekem best een beetje moe. Ik ben nieuwsgierig hoe mijn avond er uit gaat zien: ik ga mediteren met monniken in een klooster in Sri Lanka!

Na een aantal dagen wandelen vanuit Ella is het tijd voor iets nieuws. Een trekking zonder andere toeristen om me heen. I like local biedt wat ik zoek.

Homestay in Bandarawela

Ik ontwaak in het huis van Deen in Bandarawela. Terwijl zijn moeder kopje thee voor me inschenkt, bakt zijn vrouw pannenkoeken en eitjes. In een recordtempo belegt ze tientallen broodjes: de lunch voor mensen die een tuktuk safari maken door de omgeving. Ik krijg een Sri Lankaans ontbijt. Gelukkig, ik ben geen fan van broodjes ei in de ochtend.

Na een voedzaam ontbijt met veel vers fruit maak ik me klaar voor de trekking. Wandelschoenen aan mijn voeten, flipflops, beddengoed, wat kleren, DEET en zonnebrand in mijn tas. Ik ben er klaar voor!

Bussen in Sri Lanka

Het is maar een klein stukje van Deen’s huis naar de doorgaande weg. We nemen de public bus naar het beginpunt van de trekking. Onderweg koop ik nog snel wat snacks en extra drinkwater voor onderweg. 

bus sri lanka

Bussen in Sri Lanka blijven me op een bepaalde manier fascineren. Ik kijk naar de locals om me heen en hun bagage (van kind tot grote balen rijst en exotisch fruit). Ik kijk naar het steeds veranderende uitzicht langs de weg. Om elk hoekje is weer een compleet nieuw landschap! De buschauffeur stopt bij een klein altaar om te bidden voor ‘good luck’.

Ook de aankleding van de bus is vaak verrassend: het dashboard is versierd met kleedjes, afbeeldingen van boeddhistische goden of teksten uit de Koran (maar nooit allebei). Soms is er zelfs een heuse lichtshow en bijna altijd harde muziek.

Na een paar keer overstappen met opvallend korte wachttijden ben ik op de plek van bestemming. Naja, bijna dan. Het laatste stuk rijd ik met de tuktuk.

Trekking door de theeplantages met I like local

Ineens stopt de tuktuk bij een huis in de middle-of-nowhere. De gids maakt een praatje met de bewoners en dan is het tijd om te gaan. Ik trek de veters van mijn wandelschoenen nog een keer goed aan en stap achter de gids aan. Het zonnetje schijnt en gelukkig is het niet al te warm.

Bij een uitzichtpunt krijg ik de planning van de dag te zien: omlaag naar de rivier, daar lunchen we, en dan naar boven aan de overkant van het dal voor het klooster. Dat klinkt als een plan.

Het eerst deel van de wandeling gaat omlaag. Om me heen zie ik rijstvelden, theeplantages en plantages met peper en aubergines. In bomen groeien sinaasappels en zelfs broodfruit – een vrucht die lijkt op een jackfruit.

Af en toe wijst de gids geneeskrachtige kruiden aan. “Kijk, deze is handig als je bloedt.” Even later krijg ik een goedje op mijn handen zodat ze lekker gaan ruiken. Fijn!

Lunch bij de rivier

Na een paar uur lopen ben ik bij de rivier. Een stalen Engelse brug voert me naar de overkant. Het water in de rivier is verkoelend en even sluit ik mijn ogen. Ik besluit niet in slaap te vallen, maar doe in plaats daarvan wat ademhalingsoefeningen. Ik kan wel wat rust gebruiken.

Een pittige klim naar het klooster

Na de lunch is het tijd om verder te lopen naar het klooster. Ik heb de bewoonde wereld achter me gelaten, zelfs mijn telefoon werkt niet meer.

De trekking is ineens een stuk zwaarder. De zon brandt op mijn schouder. Ik loop bergop en al snel voel ik de hoogtemeters in mijn benen. Ik krijg een stok in mijn handen geduwd. Al snel helpt deze me om mijn loopritme terug te vinden

In de verte klettert een kleine waterval uit de rotsen.

Wanneer ik de bananenbomen passeer, sta ik ineens bij iemands huis. Ik krijg een koude cola in mijn handen geduwd. Lekker. Het klooster blijkt niet ver te zijn.

tempel retraite

Het klooster ligt midden in de rijstvelden en is niet groot. Een stupa, de woonplek van de monniken en een ruimte waar lezingen worden gehouden. Ik slaap in die laatste. Nadat de vloer wat is aangeveegd, wordt een dun matje en een kussen neergelegd. Lakentje erop en klaar!

Er wonen maar twee monniken in het klooster.

Meditatie met lokale monniken in Sri Lanka

Eind van de middag is het tijd voor meditatie. Maar voor het zover is moet ik bloemetjes uit de tuin plukken voor op het altaar.

De monnik geeft een korte inleiding over meditatie en boeddhisme in Sri Lanka. Handig, want mijn vriend heeft nooit eerder gemediteerd. Ikzelf mediteer minstens een paar keer per week – gewoon thuis. De monnik leidt de meditatie, die echt heel toegankelijk is. Ik geef me over aan zijn stem.

Veel te snel is de sessie voorbij en mag ik mijn ogen openen. Ik ben nog niet klaar… Gelukkig kan ik wat langer in de tempel blijven om te mediteren (en om foto’s te maken).

De zachte en rustgevende stem van de monnik maakt plaats voor boeddhistisch gezang uit de speakers een stuk verderop. Daar ligt blijkbaar nog een tempel.

Na een korte nacht keer ik terug naar de bewoonde wereld. Deze tempel retraite is geweldig, ik ben een fijne ervaring rijker.